Greek English
Αρχική Σελίδα / Εκκλησίες/Εξωκλήσια / Εκκλησία Αποστόλων Πέτρου και Παύλου
Print this page

Εκκλησία Αποστόλων Πέτρου και Παύλου

Στο κέντρο της κοινότητας βρίσκεται η κύρια εκκλησία αφιερωμένη στους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο. Η εκκλησία οικοδομήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν η Ασγάτα γνώρισε σημαντική ανάπτυξη.

Η επιγραφή της νότιας εισόδου μαρτυρεί πως ο ναός οικοδομήθηκε στα 1865 επί επιτροπείας Κώστα Πύρρου. Ο τελευταίος μάλιστα, όπως προδίδει το πέτρινο γλυπτό ομοίωμα του πάνω από την επιγραφή, αφενός διετέλεσε πρόεδρος της εκκλησίας και αφετέρου βασικός χρηματοδότης για το κτίσιμο. Μια άλλη επιγραφή πάνω από τη δυτική είσοδο, όπως αναφέρει ο Αντώνης Καβάζης, διασώζει πως το κτίσιμο του ναού ολοκληρώθηκε στα 1876 επί επιτροπείας Παναγή Νικόλα. Στην ίδια επιγραφή αναφέρεται πως το οικόπεδο στο οποίο κτίστηκε δωρίθηκε από την Χ"Χριστινούν X"Λουκά.

Αρχιτεκτονικά, όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Αντώνης Καβάζης, κατατάσσεται «στο συνήθη ρυθμό που επεκράτησε στην Κύπρο στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και αρχές του 20ου αιώνα». Σαφέστερα, πρόκειται για μια μονόκλιτη εκκλησία, κτισμένη από πέτρα της περιοχής. Ιδιαίτερα επιβλητικό είναι το «πανύψηλο καμπαναριό με τρεις καμάρες» και το «λεπτό σκάλισμα κλασσικής τεχνοτροπίας», το οποίο, σύμφωνα με την επιγραφή, προστέθηκε στο ναό στα 1900.

Σ’ αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί η μαρτυρία των κατοίκων του χωριού που αφορά το χτίσιμο του καμπαναριού. Ειδικότερα, κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, η τουρκική διοίκηση όριζε ως υπεύθυνους για την συλλογή των φόρων από τα χωριά, τούρκους στρατιώτες γνωστούς ως «φοροσυλλέκτες». Όταν ένας από τους τούρκους φοροσυλλέκτες μάζεψε την καθιερωμένη φορολογία από την Ασγάτα, προτού αρχίσει να πορεύεται προς το επόμενο χωριό ζήτησε από ένα κάτοικο του χωριού να του δείξει το δρόμο.. Η μετάβαση στο επόμενο χωριό ήταν εφικτή μόνο διαμέσου ενός ποταμού. Τότε, ο φοροσυλλέκτης αποφάσισε να διασχίσει τον ποταμό κολυμπώντας. Τελικά, όμως δεν τα κατάφερε και πνίγηκε. Τότε, ο κάτοικος του χωριού που ανέλαβε να του υποδείξει το δρόμο, πήρε τα λεφτά από τους φόρους και τα προσέφερε για το χτίσιμο του καμπαναριού. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η αντίδραση του κάτοικου αυτού που καθ’ οδό προς το χωριό φώναζε γεμάτος ενθουσιασμό: «Χωριανοί βρέθηκαν τα λεφτά για το χτίσιμο του καμπαναριού!». Μ’ αυτό τον τρόπο οι κάτοικοι του χωριού εξασφάλισαν εξολοκλήρου το κόστος για την ανέγερση του καμπαναριού, επειδή ο φοροσυλλέκτης είχε προλάβει να συλλέξει τους φόρους από αρκετά χωριά.

Το εσωτερικό του ναού «κοσμείται με εξαιρετικής τέχνης ξυλόγλυπτο τέμπλο, επισκοπικό θρόνο, άμβωνα και προσκυνητάρι». Τα εξαίρετα αυτά έργα φιλοτεχνήθηκαν από το Σοφοκλή Λεπτουργό. Οι εσωτερικές σκάλες του ναού ενσωματωμένες στους πλαϊνούς τοίχους οδηγούν στον «ωραιότατο ξύλινο -σανιδωτό- γυναικωνίτη, στην οροφή και στον άμβωνα. Πρέπει να σημειωθεί πως τόσο ο επισκοπικός θρόνος όσο και το προσκυνητάρι φτιάχτηκαν το 1888, ενώ το τέμπλο το 1910.

Πηγή:

Αντώνης Καβάζης, «Η Ασγάτα», εκδ. Συνδέσμου Αποδήμων Ασγάτας, Λεμεσός 1992

Μαρτυρίες κατοίκων της Ασγάτας

ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ

Designed & Developed by NETinfo Plc