Greek English
Αρχική Σελίδα / Πρόσωπα / Ευεργέτες/Δωρητές
Print this page

Ευεργέτες/Δωρητές

Κώστας Πύρρος

Ο Κώστας Πύρρος, ένας από τους μεγαλύτερους ευεργέτες της Ασγάτας. Μετανάστης στην Αμερική, ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Ασγατιτών Αμερικής, διετέλεσε μάλιστα Πρόεδρος του Συλλόγου, οραματίστηκε μια βιβλιοθήκη και ένα παιχνιδότοπο για τα παιδιά του χωριού του.

Για να υλοποιήσει το όραμά του, προέβη στην αγορά διαφόρων τεμαχίων γης. Όταν απεβίωσε το 1965, με διαθήκη του δώρισε το χώρο στην κοινότητα και ένα χρηματικό ποσό. Το 1988 ανέλαβε την ολοκλήρωση του οράματος του ο Σύλλογος Αποδήμων Κύπρου, ο Σύλλογος Αποδήμων Αμερικής σε συνεργασία με την κοινότητα και τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους.

Ο Πύρρος σε επιστολή του προς την Εκκλησιαστική Επιτροπή, με ημερομηνία 2 Ιουλίου 1956, αναφέρεται στην αγορά του κομματιού γης που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία της σημερινής πλατείας. Ακολουθεί το απόσπασμα, όπως αυτό διασώζεται στον Καβάζη: «Είμαι εις την ευχάριστον θέσιν να σας πληροφορήσω ότι αγόρασα το σπίτι του Γεωργίου Στυλιανού και τώρα με την βοήθεια του Θεού και των Αγίων Αποστόλων, θα προχωρήσω επί το έργο που τόσον καιρόν ονειρευόμουνα και έβλεπα με τα μάτια της ψυχής μου... Είμαι βέβαιος ότι θα εξωραϊσθεί πολύ ο προ της εκκλησίας χώρος με κήπον, με πλατείαν με βιβλιοθήκη κλπ.». Και συνεχίζει γράφοντας: «Ο λόγος που θέλω πωλητήριον έγγραφον είναι διά να δυνηθώ να το κληροδοτήσω εις το χωρίο μας με τον ρητόν όρον να χρησιμοποιείται ως πλατεία και παιδικός κήπος εις το διηνεκές. Επιπροσθέτως το κληροδότημα μου αυτό, μαζί με μερικά άλλα κληροδοτήματα, θα τα αναθέσω εις μίαν επιτροπήν αυτή θα είναι και 3-4 Αμερικανοί – Ασγατίτες της νέας γενεάς ούτως ώστε και αυτοί να ενδιαφέρονται και να συνεισφέρουν διά την πρόοδον της Ασγάτας μας, επί πολλά έτη εις το μέλλον.»

Όπως φαίνεται και από τα πιο πάνω, ήταν άνθρωπος φιλοπρόοδος, γι’ αυτό και πίστευε στη δύναμη της νέας γενιάς. Ο Καβάζης υπογραμμίζει: «το ενδιαφέρον του για την Ασγάτα ήταν αμείωτο και ήθελε να εμφυσήσει και στη νεότερη γενιά των Ασγατιτών της Αμερικής αυτό το πάθος και την αγάπη για την πατρίδα του και την Ασγάτα ιδιαίτερα»

Ο Κώστας Πύρος ξεχώριζε για τη σεμνότητα του, προσέφερε στο χωριό μας χωρίς να επιζητά την προβολή. Ο ίδιος, όπως διασώζει ο Καβάζης, έλεγε: «Μόνον οι μέτριοι άνθρωποι, όπως και εγώ, ενδιαφέρονται διά τας κοινάς προόδους, και είναι πρόθυμοι να εισφέρουν δι αυτάς και από τα υστερήματα τους κάποτε».

Το 1965, ο Κώστας Πύρρος απεβίωσε χωρίς να καταφέρει να εκπληρώσει τη μεγαλύτερη του επιθυμία που ήταν να επιστρέψει στην Ασγάτα. Ειδικότερα, σύμφωνα με τον Καβαζή, «μέχρι το 1959 δεν μπορούσε να έλθει λόγω της εθνικής του δράσης, μετά την ανεξαρτησία λόγω ασθένειας συνεχώς το ανέβαλε, περιμένοντας βελτίωση της κλονισμένης του υγείας. Δυστυχώς το όνειρο έμεινε ανεκπλήρωτο».

Τάφηκε στη Νέα Υόρκη αλλά ολόκληρη η Ασγάτα τον κρατά ζωντανό στη μνήμη της. Ο Καρουζής γράφει: «η προτομή του στημένη στο κέντρο του χωριού του, μέσα στο χώρο που ονειρεύτηκε, θα θυμίζει στους νεότερους Ασγατίτες αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο».

Πηγή:

Αντώνης Καβάζης, «Η Ασγάτα», εκδ. Συνδέσμου Αποδήμων Ασγάτας, Λεμεσός 1992

ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ

Designed & Developed by NETinfo Plc